MAANDAG 10 DECEMBER 2007
Zo'n kort en gratis toegankelijk concert aan het eind van de zaterdagmiddag is echt een geschenk aan de Hilversumse gemeenschap. Een weldadig contrast voor een drukke boodschappendag. De kerkzaal stroomde behoorlijk vol en gelukkig zijn er ook de galerijen waar je een voortreffelijk zicht (en oor) hebt op het 17-koppige gemengde koor, de solisten en de 18 instrumentalisten.
Het is weer die unieke Jouke van der Leest die het orkest formeerde uit leden en oud leden van zijn ensembles. Het thema voor vandaag lag voor de hand: De eerste zondag van de Advent. Bach schreef voor deze feestdag drie maal een cantate. Deze is van 1724. Het bekende koraal 'Nun komm, der Heiden Heiland' ligt eraan ten grondslag.
Dat grijpt via Luthers vertaling terug op het 'Veni Redemptor Gentium' van de beroemde kerkvader Ambrosius van Milaan (339-397). Die was nota bene ook patroon van de bijenhouders!
Dirigent Harry Van Berne zette het publiek prompt aan het werk door de slotkoraal uit de Bach cantate te repeteren, inmiddels een leuke traditie in deze serie cantateconcerten.
Meegezongen
Het programmablad gaf de notenbalken en er werd zowaar lustig en spits meegezongen. Maar eerst zette het koor Psalm 121 in onder aanmoediging van het publiek om mee te zingen.
Vervolgens zongen sopraan en alt het duet 'O lieber Herre Gott uit Schützs Kleine Geistliche Konzerte'. Heinrich Schütz is exact een eeuw ouder dan Bach. Mede dankzij de spaarzame begeleiding was dit duet een transparante en lenig gezongen opmaat voor de Bach cantate.
Daar was de glansrol weggelegd voor de bas Michiel Meijer in het recitatief 'So geht aus Gottes Herrlichkeit' en de aansluitende aria 'Streite, siege'. Zijn solide stemgeluid kreeg een prachtige, levendige strijkersbegeleiding mee van ritmisch grote precisie, een voordurend repeterend motief dat nog lang in het geheugen echoot. In deze cantate hebben de mannelijke solisten het zwaarder dan sopraan en alt. En inderdaad, dan hoor je wel eens een uitglijdertje in de stemmen.
Lekker
Dat zorgt er overigens wel voor dat de toehoorders de oren blijven spitsen. Dirigent Harry van Berne legde in brede slagtechniek het tempo lekker hoog. Dat was hard werken voor de uitvoerenden, maar het publiek dankte er een gebeeldhouwde uitvoering aan en kon in het slotkoraal dan ook blij instemmen met het Dudokkoor dat goed op dreef was.
Het was veel te snel afgelopen en van spijt vervuld stroomde het publiek het avondduister in. De etalages in de Kerkstraat waren nog hel verlicht.
TJAKO FENNEMA
